Dierenleed stopt niet bij de grens. 
Gran Canaria kent geen asiels.
Afgedankte huisdieren belanden in 'perrera'(ook wel dodencel genoemd). 
Meldt er zich binnen 21 dagen geen eigenaar, of wordt de hond niet geadopteerd, dan wordt hij afgemaakt.
De spaanse overheid doet vrijwel niets aan de voorlichting of casteratie/sterilisatie projecten.
Hierdoor sterven onnodig duizenden gezonde dieren.

Honden Zonder Toekomst steunt Spaanse dierenbeschermers in de strijd tegen dit onrecht.
De lokale vereninging Perros sin fronteras helpt de dieren en geeft jaarlijks vele honden een nieuwe kans op een toekomst.
Herplaatsbare (vaak jonge) honden krijgen zo een nieuw thuis in Nederland, Duitsland en op Gran Canaria zelf.

Ook bestrijdt Perros sin fronteras de problemen bij de bron, b.v. door het organiseren van castratie projecten
en voorlichting te geven op scholen en via media. Uw steun kuinnen ze hierbij goed gebruiken.

De Finca opgeruimd, koffers gepakt. Eindelijk even de kans om lekker te relaxen in de zon bij het zwembad. Afscheid nemen van Nemo.
Tegen 14.00 uur naar het vliegveld de terugreis te beginnen naar het koude Nederland alleen Edith bleef nog een nachtje op Gran Canaria die vloog maandag terug naar Nederland.

Veel respect voor deze dames ze hebben in een 5 dagen 31 hondjes gecastreerd en gesteriliseerd en ongedierte verwijderd
op de hondjes en andere dingen verholpen die ze bij de hondjes tegen kwamen.

DAMES.... PETJE AF voor jullie.

 

De terugreis is mij niet goed bevallen. Aangekomen in Weeze... sneeuw en ijskoud. Ik stapte bij Chantien in de auto voor de reis richting Arnhem. Daar zou Martin mij weer ophalen, om de reis voort te zetten naar huis.

 

Ook was het hondje Woody inmiddels geadopteerd, hem zou ik meenemen vanaf Chantien vandaan.

Ik had een vervoersding voor katten mee laten nemen door Martin. Maar het was niet nodig. Ondanks zijn pijnlijke oortjes, waar je beslist niet aan moest komen, lag hij lekker op schoot.
's Nachts rond half 4 het hondje nog afgegeven bij de nieuwe eigenares. Contracten getekend.

En eindelijk naar huis. 4.00 uur stapte ik binnen. Moe... en verlangde naar mijn mandje.

 

De volgende morgen rond 11.00 uur Bobby ophalen. Heerlijk om hem weer te gaan halen. En wat was hij blij.
Melanie meegenomen, en zij is eerst bij Hans en Hannie naar binnen gegaan. Ik bleef in het bospad wachten. Geweldig wat een blijdschap !

Hans en Hannie bedankt dat jullie Bobby onder jullie hoede hebben willen nemen.
Anders had ik deze werkvakantie niet mee kunnen maken.

 

Geweldige vrijwilligers van meiden, ik vond het leuk om jullie in het 'echt' te leren kennen.
Ook al is het eerst even aftasten geweest nauurlijk.
Maar ik vond het een leerzame, emotionele en toch ook een 
gezellige werkvakantie.

Barry en Gerard bedankt voor het allemaal organiseren en ons overal naar toe brengen.
Daarnaast waren jullie altijd bereid om mijn nieuwsgierige vragen te beantwoorden.
Edith... voor haar nieuwsbrief Honden Zonder Toekomst klik hier