Dierenleed stopt niet bij de grens. 
Gran Canaria kent geen asiels.
Afgedankte huisdieren belanden in 'perrera'(ook wel dodencel genoemd). 
Meldt er zich binnen 21 dagen geen eigenaar, of wordt de hond niet geadopteerd, dan wordt hij afgemaakt.
De spaanse overheid doet vrijwel niets aan de voorlichting of casteratie/sterilisatie projecten.
Hierdoor sterven onnodig duizenden gezonde dieren.

Honden Zonder Toekomst steunt Spaanse dierenbeschermers in de strijd tegen dit onrecht.
De lokale vereninging Perros sin fronteras helpt de dieren en geeft jaarlijks vele honden een nieuwe kans op een toekomst.
Herplaatsbare (vaak jonge) honden krijgen zo een nieuw thuis in Nederland, Duitsland en op Gran Canaria zelf.

Ook bestrijdt Perros sin fronteras de problemen bij de bron, b.v. door het organiseren van castratie projecten
en voorlichting te geven op scholen en via media. Uw steun kuinnen ze hierbij goed gebruiken.

Naar het pension met de vrijwilligers en de dierenartsen gingen opereren [steriliseren/kastreren] in de
dierenkliniek die een operatiekamer beschikbaar had gesteld [dank daarvoor] .
In het pension alle hondjes uitgelaten en foto's van gemaakt voor de website van HZT

 

 

Hondjes in kennel Gran Canaria die op zoek zijn naar een 'Gouden Mandje'
Tijdens ons verblijf heeft Woody een plaatsje gevonden.
Ik heb Woody vanaf Chantien mee genomen en 's nachts nog gebracht bij zijn nieuwe vrouwtje.
Barry had hem al een dag van te voren bij Chantien haar man en kids gebracht. Woody blijft zijn naam behouden.

 

 

En een hondje gewassen en geborsteld. Ja, de stront tussen je nagels. Maar daarna was de hond lekker schoon. Gelukkig had ik een borstel meegenomen vanuit Nederland. Lekker fris en netjes, dus klaar voor de operatie.
De honden die geopereerd moesten worden samen met Dori afgeleverd bij de kliniek.

 

Arm beest, niet van HZT. Maar ik heb hem flink wat borstelbeurten gegeven.
Dat was genieten voor hem. (Geen foto van na de borstelbeurt)

Daarna naar het park op zoek naar het hondje van een zwerver die was overleden. Hij was niet in het park, dus naar de boulevard waar hij ook vaak gesignaleerd was. En ja, daar was hij maar hij zag ons en ging er meteen vandoor. Nog verder gezocht maar niet gevonden, helaas!


Toen naar het strand, naar de ''geitenboer''. En hun woonparadijsje, ongelooflijk! Daar liepen dus 4 hondjes, 1 was al gesteriliseerd.

 

 

 Dori probeerde samen met Barry de 2 kleine reutjes mee te krijgen [afstand doen]. Na veel heen en weer gepraat gelukt en meegenomen
[Rico en Casper]. De vrouw had het erg moeilijk mee. Op haar manier verzorgde ze hondjes goed, en liefde doet een hoop natuurlijk.

 

De geopereerde honden opgehaald de reutjes naar het pension.                      

 

 

De teefjes in huis en ook de reu Casper, want die moest een antibiotica kuur ondergaan i.v.m. een verbrijzelde, niet goed herstelde voorpoot.
Hij sliep 's nachts bij mij, daarna volgde hij mij overal. 
Ik had mijn hart aan Casper verloren: Zo een lief hondje !!!

 

Gerard en Angelique hadden eten gekookt. En hoe! Lekkerrrrrrrrrrrrr !!!
 4 februari 2013