Dierenleed stopt niet bij de grens. 
Gran Canaria kent geen asiels.
Afgedankte huisdieren belanden in 'perrera'(ook wel dodencel genoemd). 
Meldt er zich binnen 21 dagen geen eigenaar, of wordt de hond niet geadopteerd, dan wordt hij afgemaakt.
De spaanse overheid doet vrijwel niets aan de voorlichting of casteratie/sterilisatie projecten.
Hierdoor sterven onnodig duizenden gezonde dieren.

Honden Zonder Toekomst steunt Spaanse dierenbeschermers in de strijd tegen dit onrecht.
De lokale vereninging Perros sin fronteras helpt de dieren en geeft jaarlijks vele honden een nieuwe kans op een toekomst.
Herplaatsbare (vaak jonge) honden krijgen zo een nieuw thuis in Nederland, Duitsland en op Gran Canaria zelf.

Ook bestrijdt Perros sin fronteras de problemen bij de bron, b.v. door het organiseren van castratie projecten
en voorlichting te geven op scholen en via media. Uw steun kuinnen ze hierbij goed gebruiken.

 

Eerst naar Dori, zij was een beetje bezorgd over de reu die bij de ketchupfabriek was gevangen.
Hij was nog erg duf maar er was gelukkig niets aan de hand.


Daarna met Auri, Barry, Geante, Angelique, Britt en Edith naar de Perrera (dodencel).

 

Ik wist niet wat ik aan zou treffen. Maar ik wilde erheen. De indruk die ik ervan had, wilde ik bevestigd zien. Bij binnenkomst was ik gespannen.
En probeerde mijn verstand op '0' te zetten. Maar het ging al helemaal mis. Links aan de muur zaten veel honden aan de muur. Vast aan een ketting. Dat waren de binnengebrachte honden van vandaag. En het was nog maar een uur of 11.
Vooraan zat een 'Bobby a like' Tranen brandden in mijn ogen.


Gelijk rechts in een hok.. Bardino's. En ik, op slag verliefd op een teef Bardino die daar zat. Angelique zat er geknield bij, en ik zag de blik in haar ogen. In diep contact met de reu. Bardino's haar favo's ! Er wordt niet gesproken. Ieder met zijn eigen gedachten. Nu... had ik dus nog niet veel honden gezien. En ik had nog een lange weg te gaan. Stilletjes had ik de Bardino teef al 'Marley' genoemd. (Bobby heb ik al)

 

 

Daar liepen we dan... aanzien hoe het eindstation eruit ziet.

Maar toch ondanks de pijn en verdriet die ik voelde, moest ik toegeven dat menig hond hier het beter heeft, dan een hond in b.v. Nederland. Bakken water, helder en schoon. Etensbakken goed gevuld. Hokken super schoon.

En zoals Barry vaak zei... Een hond leeft in het heden. Wij weten wat hun te wachten staat, maar zij niet. Deze honden in de dodencel, krijgen goede verzorging, die ze voorheen misschien nooit gehad hebben.

 

 

 

Auri heeft daar nog een klein hondje gered [geadopteerd] die ze anders even later in zouden laten slapen en ze heeft hem 'Holland' genoemd.

 

Hierna zijn wij met Auri naar haar vader d'r huis gegaan.

Daar mochten we bij een buurman kijken hoe podenco's gehouden worden. Ook fokt hij met podenco's.

Wat een trieste bedoening voor die honden , je levenlang aan de ketting zitten in een klein hok en alleen maar mogen dekken of bevallen. In en in triest.
En dit was nog redelijk onderkomen voor podenco's.

Dus het is eigenlijk veel erger. Vreselijk !

 

 

 

Ook had de buurman van Auri''s vader marters die gebruikt hij voor zijn Podenco teven te trainen.

Dan komen Barry en Chantien een dus afgedankte Podenco Reu tegen. Aan zijn lot overgelaten. Niet kunnen vangen !

 

Daarna zijn we naar de Ketchupfabriek gegaan om de 4 hondjes weer uit te zetten we voelden ons net Leni 't Hart met haar zeehondjes.

Deze 4 hondjes kregen dagelijks eten van de werknemers Ketchupfabriek. Zij wilden ze graag houden. Dus al is het een zwervend bestaan. Ze zijn goed op zijn plek!

 

 

Ze wilden eerst de benches niet uit . Maar toen het moment daar dan toch was, renden ze meteen de bosjes in.

 

Zo mooi... de tranen brandden in mijn ogen, en zeker weten, bij meer van onze vrijwilligers.
Ze begroetten elkaar, en daar gingen ze met zijn vieren....de wildernis in.
Wat na gekletst, al lopend naar de auto. En toen.. omkijkend...
Kijk nou! In de verte stonden ze op de plek waar wij onze broodjes hadden gegeten, te kijken naar ons... net of ze gedag wilden zeggen... !

Video van Angelique

 

Video van Chantien
's Avonds uit eten geweest en daarna het uitgaansleven in  TIME-OUT.
En wat een lol hebben we gehad. Daar waren we allemaal wel even aan toe.
8 februari 2013