Pleeghond
Miska van ainf.nl

Sinds
13 september 2014

Wij noemen haar:

 

4 oktober 2014
Het valt op, dat ze tijdens de wandelingen wanneer Boy en Barney erbij zijn. Benga naar Barney toe trekt. Soms lopen ze in draf naast elkaar voor ons aan. Benga loopt het liefst voorop. Staartje zo hoog mogelijk. Zo ontzettend verschil met binnenshuis. Ook waterplassen vind ze geweldig. Ze rent weg... Ik denk ... 'jemig waar gaat ze heen'. Ik kan roepen en alles uit de kast halen. Maar niks... ze kijkt even om... en gaat toch. En wat gaat ze doen: Heerlijk uit de waterplassen drinken en er in gaan liggen. Zwarte blubber hondje is het dan. Ze vindt dat geweldig. Met dezelfde vaart komt ze ook weer terug, om weer bij ons aan te sluiten. Toch als ik haar observeer, zie ik podenco trekjes. Dat koppie, ogen, snuitje, af en toe. Ja! Ook wanneer ik haar roep.. ik ga eerst doen, wat ik van plan was! lijkt ze te denken. We oefenen veel, ik ga door de knieën als ik haar roep. En wacht net zo lang tot ze bij mij is. En dan is ze Braaaaaafffffff ! Lekker stukje hondenworst pakt ze nu ook aan.

9 oktober 2014
De dagelijkse wandelingen is echt genieten voor Benga.

Vandaag voor het eerst… haar voorpoten op de grond, kont omhoog en kwispelen naar Barney. Zo jammer… Barney reageerde niet.
We liepen zover dat mogelijk was in nat en superhoog gras. En ja hoor… daar ging Barney achter haar aan. Maar Barney kan dat niet zonder grommend blaffen, is gewoon zijn manier. Benga schrok.. rennen natuurlijk. Barney er achteraan. Maar het was toch een prachtig tafereel.

 

 

Zo blij hiermee  En waterplassen natuurlijk, dat vind
ze helemaal het einde. Eerst er van slurpen, springen en erin gaan liggen en hard wegrennen. Super  Maar geen camera bij mij. Helaas :(


Vandaag een grotere orthopedisch bed gekocht voor Bobby, de grijze verkocht. Want mijn oude kanjer lag liever in dit model. Het orthopedisch bedje van Miska schoongemaakt, en klaar voor haar zusje Maska. Benga (Miska) ligt nu ook in een andere dus. En ze vindt het fantastisch.

Ze ligt al een paar dagen eindelijk helemaal ontspannen. Gewoon helemaal op haar zijn 

10 oktober 2014
Alweer fantastische momenten met Benga. Over de waterplassen had ik al geschreven. Helaas nog niet op film vast kunnen leggen. Maar wel de momenten dat ze rent en speelt. Heerlijk om naar te kijken, ook al zijn de momenten kort. Ook gaat ze steeds meer op onderzoek uit. Van de paden en dieper de struiken in. Maar ze houdt mij scherp in de gaten.

Benga & The Boys in het Bos :

Nou ging het allemaal zo leuk... Maar... na de zoveelste duik in een waterplas, helemaal onder blubber. Geen gezicht... Maakt niet uit, als ze maar geniet. Toen gebeurde het.... We liepen langs het schrikkeldraad van de Hooglanders. Ze ruikt aan de sluiting. PATS ! Een harde blaf en janken. Ze keek mij aan, en rennen... weg was ze. Ik probeerde haar vriendelijk terug te roepen. Benga keek om, stopte, wilde terugkomen. Maar ook weer niet. Gelukkig was het een eindeloos pad. En door gewoon verder te lopen of er niets aan de hand was, kalmeerde ze ook weer. Het was wel even een stapje terug. Bang voor alles. Vanavond met wandelen reageerde ze ook weer vreemd, maar toch al weer verbetering. Valt ook niet mee voor 't meissie.
14 oktober 2014
Na de wandeling van vanmiddag, ging het niet zoals het moest. Normaliter lijn haar ik weer aan, in het laatste pad voor ik het bos verlaat. Dit ging altijd goed. Toch merkte ik bij de wandelingen, dat ze niet terugwilde komen en gewoon deed waar ze zin in had. Nu... dan maar 10 minuten door mijn hurken en blijven zitten net zolang tot ze komt. En dan is ze natuurlijk hartstikke braaf.
Dus.. bij het verlaten van het bos door, haar roepen. Nou, echt niet... ze bleef staan. En als ik haar richting opging, liep ze nog verder weg. 
Ja.. wat nu... Ik denk... De Groeten... ik ga het bos uit. Ze volgde. Maar als ik bleef staan, bleef zij ook staan. 
Ondertussen mensen met drukke honden, komen het bos in. Gegil van jong op een fiets door het bos. Grrrr... ik kan het wel vergeten nu!
Ik dacht... bel Hans even. En ja hoor... hij met de riem verder het bos in. En met een goed resultaat. Gelukkig. Bedankt Hans. Want na een boswandeling van 2,5 uur, was ik het ook wel zat. Moe en wilde even onderuit.
16 oktober 2014
Zo Zo Zo… Dat was mij een dagje. Wat voor een dagje ? Nou… een dagje bos!
Zere benen, moe… 10.15 het bos in. Weer lekker een paar uur wandelen.
Benga wilde de laatste dagen en vandaag ook niet aangelijnd worden. Dus oefenen en wat lekkers geven wanneer ze bij me is. Dat ging gisteren redelijk. Maar naar huis toegan, vind ze maar niks.
In het bos.. geniet ze volop. Maar na 2,5 uur vond ik het wel genoeg. Bobby was ook versleten. Maar hoe en wat ik ook probeerde, ze wilde alles aanpakken.
Maar daarna als een speer er weer vandoor.
Dan… Bobby zakte door zijn achterpoten, en ik was bij de bosrand. En dacht… Bobby maar eerst thuisbrengen. Mijn oude kanjer was echt 'op' van dat lange gewandel en getreuzel!
Toen weer snel terug naar het bos. Geen Benga.. Shit… Hans maar even gebeld. Hij had het gisteren ook voor elkaar gekregen, dat ze kwam. Ook Hans kwam terug zonder Benga. Nog een poos geroepen, gefloten… Maar geen Benga.
Thuisgekomen… geen rust in de kont. Weer terug… Hans ook mee… Beiden roepen en fluiten. Na 20 hectare bos, had ik de moed al opgegeven. Maar ik bleef fluiten op het bekende hondenfluitje, waar ik al mee geoefend had. Zodat Benga wist wat en wie en waar het is.
En dan… Op eens… 15.30 uur … ik kijk om en wie kwam daar. Ja Ja Ja… Benga. Hans het werk laten doen, en hij kon haar bij de halsband pakken. Ze pinkt een beetje… Ja … die is lekker aan de boemel geweest.

Thuisgekomen… weer die angst van opgesloten zijn… en een verwelkoming van de katten. En dat vind ze toch niet echt geweldig. Nu ligt ze vies, nat in haar mandje. Voorzichtig het meeste vuil en nat weggehaald.
Rust maar lekker uit lieverd. Maar 1 ding staat vast. Je mag niet meer los in het bos voorlopig.
17 oktober 2014
Nog altijd is ze 's nachts aan het verzamelen. Vanochtend had ze de afstandbediening in haar mand. Lekker op gekauwd dus. Maar nu lek ik 's avonds her en der wat speelgoed neer. En ja hoor, dat werkt 

18 oktober 2014

Intens verdrietig Lieve Spikey 14 jaar vanochtend dood gevonden in het bos.

Onze Pitbull Spikey.. Voor de duvel niet bang.

Ook niet voor honden dus. En denk dat dit hem fataal is geworden. Gezien de wond bij keel, inwendig bij keel en borst/buik kapot.

Niet te bevatten. We hebben Spikey vanavond begraven. Overduidelijk dat hij gepakt is door een hond. Gevonden op een open plek in bos, vlakbij de bosrand waar hij altijd liep te struinen. Ook de ingang van het bos is daar. Tussen de middag stond Hans aan de poort bij mij met Boy en Barney. Ik was net van plan ook met de honden naar het bos te gaan. Zegt Hans... Spikey bij jouw... ? Er ligt een dode kat in het bos. Ik overtuigend zeggend. Kan Spikey niet zijn. Was een echte pitbull onder de katten. Niet bang voor honden. In het bos aangekomen neemt Hans mijn honden over, en zegt ga even kijken. Nog ervan overtuigd, dat het niet Spikey zal zijn. Ik loop 10 mtr het bospaadje op. Kijk naar rechts... En ik herkende hem gelijk. Oh.. Neee... Ik pakte hem op, nog niet helemaal verstijfd. Ik zie nog geen bijzonderheden. Huilend loop ik naar huis met Spikey in mijn armen. Hans bleef met alle honden in het bos. Dank je wel Hans... Dat je me de gelegenheid gaf, om dit momentje te hebben met mijn kereltje Spikey. Thuisgekomen.. Hem in het gras gelegd. Tranen laten gaan.. En tegelijk hem onderzocht. Ik zag wat bloed op borst. En voelde dat het goed kapot was. Aan de zijkant als ik dat ik indrukte, ook zo vreemd. Tongetje zat vastgeklemd tussen zijn kiezen. Achterpoten waren verdraaid en verstijfd. Daarna terug naar Hans en woeffies. Nog even naar de plek. Duidelijke sporen van gevechten, aarde omgewoeld door hondenpoten. We wandelen verder, huilend, dan weer pratend over Spikey met Hans. Bedankt Hans voor je steun. Dan weer thuis Melanie is van over ver teruggekomen. Tamara en Esmaralda waren er ook. Wat een verdriet. De meiden hebben een kuil gegraven voor Spikey. Dan ineens Hannie om de hoek.. Met 2 mooie rozen en lieve kaart. Dank je wel lieverds. Nu... Het gemis is begonnen. 

Spikey Rust Zacht.
Ook jij lieve Spikey een speciaal plekje in mijn hart.


Nu lig je bij Zero. Zij hebben elkaar nog gekend.
11.05.2000 - 18.10.2014
Wat een kanjer… Wat een stoere jongen was het, tot de laatste dag. Ik mis je kereltje !

21 oktober 2014
Nu de wandelingen met Benga aan de lijn. 's Avonds bij de laatste wandeling durft ze wel verder van mij vandaan te gaan. In het bos niet altijd. Als ze ergens van schrikt kijkt ze mij aan. En ik ben dan ook de schuldige. Dat is gebeurd in het begin, toen ik per ongeluk op haar pootje stond bij het openen van de poort van de achtertuin. Zodra ik die open doe, rent ze er vlug doorheen. Zo ook met de achterdeur. Die is een keertje door de wind, tegen de muur aangeklapt. En dat gaf een knal. Ze schrok, en keek mij aan. Ook met honden Boy en Barney toen Hans één van hen tot de orde riep.
Ze keek mij aan. Gevolg dat ze dus banger werd voor mij. En dat is best wel frustrerend, want ik heb het zo goed voor met haar.
Maar toch zijn er weer vorderingen. Ze eet weer uit de bak ik de keuken. Wat dus betekent dat ze uit haar mand komt. Ook het aanlijnen als haar roep als ik in de bijkeuken ben. Ik roep haar.. en het duurt soms eventjes. Maar dan komt ze.. en zelfs weer een kwispelend staartje. 
Vanavond is uit zichzelf wat gaan drinken. En bij het uitlaten rondje van 18.00 uur, kwam ze zomaar uit haar eigen. Trots op haar !!!!
26 oktober 2014
Na de grote wandeling Bobby thuisgelaten en met kleindochter Esmaralda en haar MaMa naar de Kinderboerderij.
In de auto... eerst Esmaralda erin en in de gordels. Toen Tamara, zodat zij Benga aan de lijn kan houden als ik haar via de achterklep in de wagen zet. Dit ging helemaal probleemloos. Doch Benga's laatste autoritje met mij was de dag van ophalen in Amersfoort.

Bij de Kinderboerderij aangekomen. Achterklep open... en hoppa ... Benga sprong er netjes uit.

Toevallig was er een demonstratie Schapendrijven.
Benga toonde weinig interesse
En adembenemend om te zien hoe dit woeffie zijn werk deed !

Natuurlijk naar de speeltuin. Benga ging er gewoon bij zitten, en bekeek alles op een rustige manier. Ook kleine ruimte's waar wij naar binnen gingen, liep ze gewoon mee. Ondanks drukte van mensen en kinderen.
Kortom weer een leerzaam dagje  voor Benga. Natuurlijk mijn camera weer in het rugzakje van AINF.nl

Even langs de meiden, ook weer spannend voor Benga.
Maar uiteindelijk ging ze toch liggen.

 

31 oktober 2014
Het is zover ook het zusje van Benga (Miska), Bjela (Maska) komt naar Nederland. Ook bij mij als pleeghond. 

De blog gaat van Benga gaat dus verder bij Bjela vanaf de maand november 2014

Oktober 2014         
Naar de Home pagina: