Pleeghond Troya
 

vanaf 2 december 2017 t/m 29 juni 2018

2 december 2017
Eindelijk de dag is aangebroken dat ik Troya gaat ontmoeten. Op de aankomstgroep wisselde regelmatig de tijden van aankomst. Zo blijft het spannend, niet waar? Maar al met al een bewogende dag. Van alles wat ik nog moest en niet moest. Maar het einde is inzicht. Rond 14.30 uur waren Lucy en Melanie hier. Bakkie leut... en daar gingen ze dan richting Noord Brabant want ook het ophaal adres was dus verandert.
Ondertussen de laatste dingetjes doen. 
En natuurlijk ook mijn bedje weer neergezet
voor de komende dagen, of langer.

Nu nog naar Liessie !!!
Troya... wat is ze mooi.. en lief.

Dan... in de nacht... daar zijn ze.... Welkom terug .
Van te voren belde ze op: 'We komen eraan!'
Ik met Bobby en Marley de straat op.

Ze liepen gewoon los. De lange rit is voorbij.

Het bekende ritueel wat ik altijd doet met mijn honden naar mijn nieuwe pleeghond, hebben we maar achterwegen gelaten. Troya is zo bang. De bench eruit getild. Mijn honden snuffelde op afstand. En ze vonden het wel best. Bench opgepakt en in huis neergezet. Deurtje open en even bijgekletst met Melanie en Lucy. Wat gedronken. En later de bench in de huiskamer neergezet. Troya wilt niet aangehaald worden, doodsbang.

Meiden uitgezwaaid, zij waren doodmoe... net als Troya.
En waar ik zo moe van was?  :)

Dan is het stil in huis... Een bakje water in de bench gezet. Ze had vreselijke dorst. En een klein handje brokjes gegeven.
Een klein lampje aan, en onze nacht kan beginnen.
De katten liepen wat door het huis, en dan banjerde ze over mij heen, Troya volgde het allemaal. Rare dingen zal ze wel denken. Deurtje van de bench wel dicht gedaan. Omdat kat Witny rustig de bench in zou kunnen lopen. Zachtjes praten tegen Troya. En in mijn mandje gaan liggen.
Daar ligt ze dan...
 
3 december 2017
De nacht is prima verlopen. Zelf ook nog even goed kunnen slapen. Vroeg wakker, dat wel. Ik draaide mij om en keek in 2 prachtige donkerbruine ogen. En weer rustig praten. Honden keken ook op. Hééé'.. vrouwtje wakker. Dat betekent : Eten !!!
Nadat de katten en buurkatten hun bakjes voer hadden. Mijn eigen kanjers eten gegeven. En dan naar Troya met haar bakje brokken. Wel in de bench gezet en ik ben op mijn bed gaan zitten. En ze at het met smaak op. Ook haar 2 pillen gingen erin. Gelukkig!
Tja... hoe nu? Ze wilt dus niet uit de bench. Maar ze zal toch een keer moeten poepen en pissen? 
Even gewacht tot Martin beneden was, ik was benieuwd hoe Troya zou reageren. Bench stond open. Martin praatte zachtjes tegen Troya. Niets aan de hand hoor. Haar bench is voor haar een veilig gevoel.
Dan mijn eigen honden uit gaan laten. Bench even dichtgedaan. Thuisgekomen weer ernaast gaan zitten. En ze heeft een hondensnackje aangepakt uit mijn handen. Toppie! 
Haar veilige plekje wilde ze niet uit, tot vanmiddag. Ik zette eerst haar drinken en enkele brokjes in de bench. Vanmiddag voor de bench gezet. En jawel... ze komt eruit om te drinken
Mijn eigen honden negeren haar gewoon. Niet onaardig of zo. Maar Troya wilt gewoon met rust gelaten worden. En dat doe ik zelf ook bij Troya. En dan ben ik in de middag de bakken aan het vullen met eten voor mijn diertjes. Martin kwam net naar beneden. En zei... 'Had je dat niet door, Troya stond achter je. Oeps... Nee... Maar ze was al weer snel terug naar de bench gegaan, omdat ze natuurlijk was geschrokken van Martin, die ineens in de kamer stond.
Dan... een prachtig moment. Troya is uit haar bench.
Vanuit de keuken een foto gemaakt.

HaHa... wat was het geval.
Plassen, en dat deed ze dus in de
orthopedische mand.

Dat is eruit !!!! was donker van kleur.
Nou, geeft niets.. Wasmachine is geduldig.

4 december 2017
Toch.. ben ik wel benieuwd wanneer er nu eindelijk ontlasting is. Dat zal in huis moeten gebeuren. Want een halsband en een riem is voorlopig geen optie. En naar buiten gaan al helemaal niet. Dan zit ik lang aan de foon met Betty. Ik had een vraagje over die tabletten. En YESSSS... Een gigantische keurige dikke drol in de woonkamer. Thank You, Troya... Dat zal een opluchting zijn.

Weer een stapje verder... Haar pootjes over de rand.

5 december 2017
In de vroege morgen....
Naar de schuur, etenstijd! En wie hebben we daar: Troya een heel eind van haar bench vandaan.

Tja... en dan zitten er drie van die kattenmormels. Troya herkent inmiddels de geluiden van bakken vullen.
 
Dan heel voorzichtig te werk, en wat ben ik trots op mijn eigen honden, die totaal niet opdringerig zijn naar Troya. Kijk eens !!! Daar staan ze.
Troya in de schuur vanuit de woonkamer. Dit had ik nog lang niet verwacht. Fantastisch dit!!! Ohhh.. en even later weer een keurige drol van Troya in de woonkamer. En een plasje natuurlijk.
 
6 december 2017
De dagen verlopen nog een beetje hetzelfde. Troya kan ik nog steeds niet aanraken. Wel probeer ik met een paar vingers aan te raken als ze iets uit platte hand aanneemt.

Troya is dus 'in love' met Marley. Ze gaat ook steeds in zijn buurt liggen. Wel een probleempje erbij gekregen daardoor. Troya gaat nog niet mee naar buiten. Maar de wandelingen met mijn eigen honden moeten wel doorgaan. Zo deed ik Troya in haar bench, dit ging makkelijk. Als ik op haar afliep, rende ze de bench in. Maar de bench dat wil ze niet meer. Dus kattenluik van buitendeur geblokkeerd. Want ze kwam met haar koppie door het kattenluik heen van de tussendeur (woonkamer/rookhol.) Marley weg... En Troya in de stress!!! Toch de wandeling gaan doen. En op hoop van zegen, dan maar!
Het laatste avondrondje precies hetzelfde. Ik kwam terug, en stond Martin in één keer beneden. Ze had geblaft en gejankt. Tjeehhhh... nog een probeleempje erbij. Poepen en pissen nog altijd in huis dus. Pfff... ze doet dat meestal als ik met de honden weg ben in de middag. Ik kom kranten en plastic zakken te kort...:) De nachten verlopen goed, we liggen allemaal lekker te maffen in de woonkamer. Alleen Kat Misty niet. :(
Die kattenbeesten krijgen volgens mij ook iets heel lekkers, aldus... Troya
7 december 2017
Vanmorgen getracht om haar weer in de bench te krijgen. Nou.. Vergeet het maar ! Ze kroop achter de eethoek. Dus weer kattenluik blokkeren. De katten gewoon in de woonkamer gelaten (behalve Kat Misty, die ligt op de kapstokplank. Troya is dus 2x echt onvriendelijk geweest tegen kat Misty. Wat er gebeurd is, geen idee. Ja.. alleen een akkefietje toen ik Troya dus hoorde blaffen en grommen toen ik in het rookhol zat. En wat er in de woonkamer is gebeurd, geen idee. Ik zag alleen de tropischse verrassing van Troya.
Maar Lieve Troya ontdooit wel. Ze springt niet meer op, en ik kan nu vlak langs haar heen lopen.

En als ik met Marley lekker aan het dollen ben, staat ze achter Marley mee te kwispelen. Maar contact met mij. Nee. 

Wel met de honden en 2 van mijn katten.

Ook met mijn eigen kids en kleinkind, man gaat het prima

Een korte wandeling gemaakt. Want ik loop echt niet ontspannen in het bos. Nu weer, toen ik terugkwam een hijgend hondje Troya in de stress. En ze had weer een kado'tje voor me neergelegd. Mijn honden waren nog buiten en ik ben naar binnen gegaan. Kijken of Troya naar buiten wilt.
Slipriem gepakt. Omdat ze toch zo gek is met hond Marley is dit misschien wel te doen. Kijken of ze ook naar buiten wilt. Want behoefte in de tuin is toch de volgende stap, waar ik erg naar uitkijk. Nou... ging niet lukken, wat is ze bang van die slipriem. Toch gelukt. Ik ben ernaast gaan zitten. Een beetje spanning op de lijn gezet. Dat vond ze helemaal verschrikkelijk. Ze wilde zelfs de riem doorbijten, gelukkig kunnen voorkomen. Toen met riem langs haar lijfje gegaan, een soort aaien. Allemachtig, wat een schrikreaktie!!! Dus, gelaten voor wat het is. Ze is gaan liggen met de slipriem om haar nek. Gelukkig heeft ze zichzelf kunnen ontdoen van die riem.

Kijk je ziet ze nog liggen: Troya... Met riem om, maar niet buiten komen. Marley had ik ook zijn slipriem omgedaan. Is hij al lang niet meer gewend. Gebruik ze alleen als ik mensen tegenkom waar van ik denk. Oeehhh... Beter ff aanlijnen, Ligt niet aan 't woeffie maar eigenaar!!!!
8 december 2017
Troya wilt dus niet meer in de bench. Dan ruimen met dat ding. Kleden hangen te drogen aan de waslijn. Zoals meer dekentjes die Troya gebruikt om even lekker daarop te gaan pissen :) :)  Als ik dus snel even boodschappen moet doen, dan loopt hier alles vrij rond. Ik ren wel door de supermarkt. Het is toch nog even afwachten hoe Troya 'echt' is. Huiselijke geluiden, daar wordt Troya niet warm of koud van. Ondanks dat het een straatwoeffie is. Vanmorgen weer even gelachen. Ze had het al eerder gedaan. Als het haar te lang duurt voordat ze eten krijgt. Ik sta met rug naar haar en de rest van de beestenboel toe. Eerst katten eten, dan de 3 bakken pakken om te vullen. Honden staan in afwachting. En Troya.. hahahha, die begon te blaffen tegen mij. Ook erbij kwispelen. Niet onaardig hoor. Maar meer zoiets van. Schiet nu eens op, ik heb honger!!!
10 december 2017
Rust maar lekker uit, lieverd!!! Je bent nu een week in mijn huisje! Die rooie hier vind je nog doodeng.
Alhoewel je het laatste kruimeltje nu uit mijn hand likt.

Ook is het overduidelijk dat je 'in love' bent met mijn Marley. Marley reageert leuk. Als we naar het bos zijn geweest, dan lig je bij de schuifpui in de woonkamer op ons te wachten. En als we dan binnenkomen, verwelkom je kwispelend Bobby & Marley.
13 december 2017
De tropische verrassingen zijn nog dagelijks in huis natuurlijk.

Schoonmaken, wassen draaien.


Houd je van de straat!


Ook vind Troya het minder leuk als ik met Bobby en Marley naar buiten ga. Inmiddels gebruik ik die houten pallet niet meer om buiten te komen. Ik praat gezellig en zachtjes tegen Troya of ze meewilt. Laat de slipriem zien. Laat hem vallen, en ondertussen laat ik snel Bobby en Marley naar buiten. Meestal als ik met de honden weg ben, legt zij een tropische verrassing neer. Ze is een paar keer zeer onrustig geweest. Op de foto kun je zien dat ze een bloempot eraf heeft gekregen. Best hoog!
Vandaag was het de laatste dag, ze heeft een 3 daagse kuur gehad Panacur. Ik denk dat ze rond de 20 kg weegt, ze is iets kleiner als Marley. En Marley ja, die is wat te dik. Hij heet ook met zijn achternaam 'AltijdHonger'. HaHa :)
14 december 2017
Kijk toch weer eens... Zo dichtbij ligt ze al. Ze kan me soms aankijken of ze water ziet branden. Maar ze weet ook dat ik heel veel lekkere snacks heb
Vanavond had ik zo een moment. Ik kwam terug van het laatste rondje met de Woeffies. Het is stil en rustig in huis.

Dit is het moment. Slipriem om Troya haar nek gekregen. Je ziet het misschien wel eens op video's: Compleet in de stress, springen, riem door willen bijten. 
Ik ben gaan zittten, zachtjes praten. Mijn eigen honden en katten reageerden goed (gelukkig). Ik had een tube hondenleverworst. Knijpje hier, knijpje daar in het bekkie. Ook bij Troya. Ze deed mee in de roedel, allemaal een likkie aan de tube. Ik trok de lijn wat meer naar mij toe. En liet de lijn weer gaan. Weer een beetje dichterbij trekken... heel voorzichtig natuurlijk. 

IK HEB HAAR KUNNEN AAIEN ZONDER GEBETEN TE WORDEN.
OMG wat is haar vacht heerlijk zacht.
Love her! Maar wel stress zie foto. Later lag ze er weer ontspannen bij.
                          
16 december 2017
Mooi lief meisje, nog zo een lange weg te gaan. Maar je drentelt lekker achter Marley aan.
Gaat goedkomen lieve Troya

Lieve Poes Misty verschuilt zich nog altijd boven op de hoedenplank. Troya loert ook! En roep haar naam als ze dat doet, net zolang totdat ik contact met Troya heb.
Niet prettig, erg jammer vind ik het dat ze nog altijd daarboven zit.
Zo lief en aanhankelijk beestje. Ze komt wel op de vensterbank om haar bakje leeg te eten.
Als ze naar buiten moet doe ik deur voor haar open, en later weer als ze weer naar binnen wilt.. Arm poessie Misty toch
Het laatste rondje met eigen woeffies. Rust in de tent. Slipriem weer om nekje Troya gekregen. Naast haar gaan zitten, gewapend met mijn tube honden leverworst. Bobby, Marley en kat Witny draaiend om mij heen. Hetzelfde ritueel likkie dat bekkie, dit bekkie en naar Troya. Ik heb ze een kwartier zachtjes kunnen kneden in haar nek.  Later iets verder gegaan. Aaien over haar koppie..  weer en steeds weer. Ze kalmeerde en ging liggen. Ondertussen door gaan met mijn wondermiddeltje tube honden leverpastei. Toen was tube op. Lus van haar hals gehaald. Ze lag net naast mij, ik aai haar zachtjes over haar rug en krijg een grommend antwoord. Even later.. weer contact gezocht.  Ohhh... traantje van geluk. Ze liet zich aaien door mij.
Allemachtig... hier word ik zo onbeschrijfelijk gelukkig van.
17 december 2017
Troya voor het eerst naar buiten. Super spannend.

Ze reageert nog hetzelfde. Die riem is ook doodeng.
Trots op d'r het was misschien maar 10 minuutjes.

Maar het begin is er.
19 december 2017
Vanochtend had ik een afspraak.. en dat is gauw zo een 2 uur. Spannend, dat wel. Woeffies en katten achter gelaten.

Ik kom thuis. .. en GEWELDIG een kwispelende Marley en Troya. Marley vindt het het heerlijk om in mij weg te kruipen. En wie was daar.. Troya.. ik heb haar heerlijk kunnen aanhalen in nek en aaien over haar koppie. Die rooie is zo slecht nog niet.

Ook vanochtend.. weer na 2 weken in mijn eigen mandje. En toen ik beneden kwam natuurlijk Marley en Troya stond er ook kwispelend bij. Even kunnen kriebelen in haar hals. Zo blij.. zo blij.. ik wacht op de dag dat ze denkt... Hé .. rooie duivel... luv you. Wat Bobby betreft, natuurlijk, dat is een ander verhaal. Ik ga naar hem toe.. oude kanjer is stram, en weet.. vrouwtje komt toch wel om mij te knuffelen of wat lekkers te geven. Kortom.... ik heb een heerlijke dag

Trots op Troya, ze laat zich al makkelijker benaderen. Maar blijft nog op haar hoede.



                           
21 december 2017
Wat superlief...
Dank je wel Nikki Franken. Dit ga ik weer in 1 adem uitlezen.
23 december 2017
YESSSSSSSS.. ik was met Troya bezig.. liggend, languit op de vloer en daar was kat Misty.. 2 tegelijk aanhalen❤️
 
Eindelijk... Misty ook weer gezellig beneden
24 december 2017  
Troya lekker bezig met kauwbotje:   Mijn uitzicht, na volgegeten buikjes, door hondenkindjes:
Veel verandering in Troya is er niet. De éne keer dan kan ik over haar koppie aaien en in haar hals kriebelen. Het volgende moment gaat ze er als een speer vandoor. Maar als ik in de vroege morgen beneden kom, dan kwispelt ze wel. Tja... Ook eten natuurlijk.
Haar wel weer rust geven, als ik zie dat ze richting stress gaat.
Misty ligt weer boven op de kapstokplank, trouwens. Het alleen blijven voor Troya gaat wel goed, als ik met mijn eigen woeffies moet wandelen. Of boodschappen moet doen. En dat is wel fijn. Katten is ok, Misty moet het nog gaan beseffen.
Het is nog altijd stront en pis ruimen. Maar ze doet het gelukkig niet vaak meer in de orthopedische manden. Vaste plekken bij de schuifpui een drol, ook wel plasjes. Maar haar eerste plasje in de morgen is na het eten in mijn rookhol.
Maar bovenal... ik hou van haar, zoveel! En wacht op de dag dat ze dat ook van mij gaat doen. Allemachtig... wat een 'Gebroken Ziel' is Troya.
Op de foto hieronder zie je de nieuwe halsband, dat wordt nog wat. Die moet ik om haar hals zien te krijgen. Ook een kettingriem gekocht. Ze wil de lijnen doorbijten. Aan de riem zit een 'Yellow Alert Bone'  dit om later er mensen er op te wijzen, dat ze met rust gelaten moet worden.
Er zit ook een penning aan met mijn telefoonnummer. Scheelt een hoop gedoe als ze toch de kans krijgt om te vluchten.
Geen riem doorbijten, straks.
Nu proberen om alleen al die halsband om te krijgen. :)
 
25 december 2017
Marley en Troya

28 december 2017
Yes Yes Yes.
Het is gelukt !!!!!

Troya heeft een halsband om. 

Na 26 dagen is dit gelukt. Zo blij !
  Weer een stapje.. zit ik eerst met tube honden leverworst en ook aan die hand de halsband.
Vooral het geluid van het stukje ketting niet laten horen.
Rent weg! Lukte niet.. gaf het al op. Tube weggelegd. En toen zat ze bij Marley.
Praten .. heel lief en kriebelen op haar hals. En hoppa.. Yesssss
Maar echt... ik heb veel getraumatiseerde, bange honden gehad. Maar dit is wel heel erg. En hoop echt dat dit ons gaat lukken. Ik bedoel Troya naar mij toe. Alhoewel ik haar al meer kan aaien in de hals etc. Maar zolang ze verstijft houd ik het kort. Draai ik om naar Marley. En dan wilt ze er toch weer bij zijn. Steek ik mijn hand voorzichtig uit om hetzelfde te doen, loopt ze toch weer achteruit. Arm dier, wat is je toch allemaal aangedaan. Maar er zijn dagen bij dat ik gewoon mijn gang ga. Het is absoluut niet zo, dat ze moet van mij. Haar rust en regelmaat geven werkt prima. Haar poepie en plassie doet ze gelukkig op vaste plekken. Natuurlijk ook heerlijk dat ze zo lief voor de katten is. Ook wilt ze graag mee naar buiten. Maar slipriem is nog steeds een groot dilemma. En los in de tuin, ik ben onzeker, dus dan doe ik het NIET. En zeker nu met dat rotte vuurwerk. Ook Troya is er bang van. Maar mijn geduld bij dieren is oneindig. Bij mensen absoluut niet! We gaan er vast wel komen. Alleen dit keer gaat het heel lang duren. Maar dat mag.
29 december 2017
   
Oeps.. dat was het potje van de kerstman. Aan diggelen. Ach.. scherven brengen geluk.

Zie.. Troya op kussen in hoek, ze gaat zich al lekker thuis voelen :
 
YESSSSS.... Troya accepteert contact... Geweldig, hier word een mens zo intens gelukkig van.
Mede natuurlijk door mijn stabiele hondenroedel. 

Een perfect stelletje Bobby en Marley... Het goede voorbeeld voor Troya
Zo een lief bericht op facebook.. En van vele andere prachtige mensen ook hoor. 
Hartstikke trots op mijn kleindochter Esmaralda
31 december 2017
Mooi, zo mooi... zelfs mannen laat Troya toe om geaaid te worden. Weer een stapje verder. Yessss.
Martin is toch iets terughoudend, niet zo raar want Marley (Pleeghond Lion) heeft hem al een keer flink in de schenen gebeten. 

En kijk... Mijn heerlijke meissie: Esmaralda, lekker kroelen met Marley.

Traditie getrouw was ze hier weer.
En dat is altijd gezellig !!!


December
2017

Pleeghonden Naar de Homepagina:



%MCEPASTEBIN%